Voorstelling: beeld van drama van ouderdom

1951bed613f922419fdace8a87832df6_f586Oud worden is een drama. De voorstelling ‘Broos’ over ouderenmishandeling door theatergroep Drang dinsdagmiddag neergezet in het Noorddamcentrum bewees dat opnieuw. Een stuk met een lach en een traan, heette het. Maar de lach is er een om niet te huilen.

De bijeenkomst – vooral bezocht door ouderen, mantelzorgers, zorgverleners en studenten van zorgopleidingen – was georganiseerd door Veilig Thuis Amsterdam-Amstelland in samenwerking met onder meer de gemeente. Ouderenmishandeling is een steeds groter wordend onderwerp, zei wethouder Jeroen Brandes van Welzijn (PvdA) ter inleiding. “Het gaat vooral om bewustwording daarover.” Als de politie er aan te pas komt, is het in wezen al te laat, verzuchtte hij.

De voorstelling, die ook in Amsterdam en andere Amstelland-gemeenten wordt gespeeld, maakt vooral het oudere publiek niet vrolijker. Een kleinzoon maakt evident financieel grof misbruik van zijn oma, niet alleen via de PGB, maar ook door sieraden en geld van haar te stelen (pinpas en portemonnee uit haar tas jatten). Hij isoleert Har van haar familie. Daar staat dan een al gauw overbelaste dochter als mantelzorgster van een moeder met steeds – doordat zij de vele inspanningen niet ziet – onsympathiekere opmerkingen tegenover. En tenslotte is het beeld van een verpleeghuis ook diep tragisch. Als iemand het over de hel daar heeft, reageert een bewoner: ‘Kijk om je heen, daar zitten we al.’

Verzorgenden zijn er overbelast. Wie probeert aardig voor bewoners te zijn, krijgt ruzie met degenen die zich strikt aan het ontoereikende schema houden.

Geen geld

Noch voor zolang mogelijk thuis blijven – wat de overheid wil –  noch voor verpleeghuizen is er voldoende hulp, omdat er onvoldoende geld zou zijn. Althans als niet de helft daarvan opging aan een idiote papierwinkel, volstrekt overbodige managers en andere bureaucratie. Het ontaardt er in dat overal tijd voor, behalve voor de zorgbehoevende ouderen, die kennelijk meer als producten voor een inkomstenstroom dan als mensen worden beschouwd. “Je komt niet aan mensen toe”, beseft tenslotte een verpleegkundige (“ik ben verantwoordelijk voor die afdelingen”) die zich steeds aan het moordende schema heeft willen houden, nadat een bewoner voor haar ogen is neergevallen na een wat hardhandige behandeling.

Het doet allemaal een van de ouderen naar de dood verlangen. “Ik kom gauw bij je”, zegt ze tegen haar allang overleden man. En over diens begrafenis: “Ze hadden me mee moeten nemen, dan had ik dit niet mee hoeven maken.”

En dat is misschien weer de taal die D66 graag hoort. Die partij vindt dat iedereen die meent een voltooid leven te hebben daaruit moet kunnen stappen. Maar eerlijk is eerlijk: Anne-Mieke van der Vet van de Democraten was als enige raadslid aanwezig. Plus de welzijnswethouder dus. Maar of het allemaal tot enige verandering in Amstelveen leidt, is niet aannemelijk. Overigens krijgt één op de twintig ouderen te maken met mishandeling. Dat is het officiële cijfer althans. Het lijkt de praktijk te verhullen…

 

 

 

 

 

Lees ook:Woonruimteverdeling gehandicapten onoverzichtelijk
Lees ook:OCA wil wethouder voor ouderen
Lees ook:‘Bovenkerkerpolder meest bedreigd in Amstelland’
Lees ook:Instellingen woedend over afraden fusies door college
Lees ook:Sexy transparantie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.