Categorie: "Column"

Mantelzorg

467211_05-01-10_MantelzorgNog net kon ik voor hem verbergen hoe zeer ik van hem schrok. Mijn alleen wonende vriend in Amstelveen was zes kilo afgevallen, liep uiterst langzaam met een rollator door zijn woning naar de deur en was met slangen verbonden aan een om zijn hals hangend antibiotica reservoir, zodat dag en nacht toevoer is gegarandeerd. Op een tafeltje stond nog een serie medicijnen evenals in een net door een familielid gebracht plastic zak. Nee, hij kan niet slapen, blijft ’s nachts in een stoel zitten, omdat de vele metalen constructies in zijn lijf, door zijn toegetreden magerte, te pijnlijk op bed voor hem werden.

Cursus

Raadzaal_1_372x182[1]Niet dat er in de praktijk iets van is te merken, maar leden van de gemeenteraad krijgen een cursus om hen te leren hoe zij in dat gremium als lokale politici moeten functioneren. Als bij die leergang behoort dat zij niet eindeloos moeten herhalen wat anderen al hebben gezegd, lijkt hij tot niets te hebben geleid. Maar ja, wat wil je. Veel raadsleden hebben nu eenmaal op een briefje, of tegenwoordig op een tablet, staan wat zij voorbereidden. Daarin schrappen wat ook anderen al dachten en lieten horen, is voor het gemiddelde raadslid lastig. Bovendien beheersen weinigen de kunst van het debatteren. Een van de besten in het debat die ik de laatste jaren in de plaatselijke politieke arena tegenkwam, was Axel Boomsma van GroenLinks, maar die is dan ook verdwenen.

Lokale politici zijn meestal als badmeesters die niet kunnen zwemmen. Besluiten nemen zij in feite niet in het openbaar en zij krijgen in geheime sessies informatie die voor de burger kennelijk verborgen moet blijven. Blijkbaar louter om te laten zien hoe druk zijn het hebben, staan die geheime sessies wel in een rijtje dat de griffie geregeld publiceert. Een andere manier om te zeggen: Kijk eens wat uw vertegenwoordigers allemaal in achterkamers voor u doen, maar waarmee u uiteraard zelf niets heeft te maken.

Poelbad

Poelsup met helemaal links het badje.

Poelsup met helemaal links het badje.

“Het is nog kleiner dan ik dacht”, zei de man. We waren op weg naar het Kersenbloesem Festival en passeerden de eindelijk in de Poel drijvende pontons met zwembad. “Ik zie helemaal geen zwembad”, zei zijn vrouw. En na enige uitleg: “O, bedoel je dat streepje aan het einde?”

Ja, dat bedoelden we. Er kunnen maximaal 25 mensen in, maar die moeten dan wel blijven staan. Als ze gaan zwemmen, loopt het fout. Dan kunnen er hooguit zeven in, om enige ruimte voor die watersport te houden.

De gemeente lijkt enthousiast. Logisch. Die gaat niet verkondigen zich voor € 830.000 een oor te hebben laten aannaaien. Onder het gewone volk, zeg maar de mensen die volgens de burgemeester Amstelveen maken, kwam ik nog niemand tegen die de aanschaf van de nu als enorme recreatievoorziening door onze lokale overheid gepresenteerde tweedehands pontons een buitenkansje vindt. De meesten beginnen, als het badje ter sprake komt, te lachen.

Raadsleden trekken aan dode paarden

GemeentehuisGemiddeld is een lid van de gemeenteraad zestien uur per week kwijt aan die lokale politiek, meldt Nederlandse Vereniging van Raadsleden. Ik denk dat het méér zou moeten zijn in een gemeente als Amstelveen, zeker voor leden van een kleine fractie. Daarom zijn er voor de plaatselijke politiek in Nederland ook geen mensen meer te krijgen.

Ook al omdat de raad weliswaar een controlerende rol heeft (‘controleren hoort bij volksvertegenwoordigen’, roept een gemeentelijke uitgave nieuwe leden van de vroedschap toe), maar die in de praktijk louter in de theorie blijft steken. De taak van het raadslid wordt steeds ingewikkelder en de ambtenarij zorgt wel dat die ontwikkeling voortduurt. In feite sturen ambtenaren de gemeente, maar op een manier dat raad denkt het zelf te doen.

Lokale politiek is simpel

RaadzaalTerwijl met moeite wordt getracht een nieuw kabinet in elkaar te timmeren, gebaseerd op compromissen van compromissen – zodat er niets overblijft van wat de kiezer naar de stembus lokte (die toch pas bij volgende verkiezingen weer wat mag zeggen via een rood potlood) – is eigenlijk de lokale politiek simpel. Amstelveen blijft gewoon een liberale gemeente en men kan zich afvragen wat in hemelsnaam het verschil is tussen de regerende partijen. Van landelijke verschillen binnen hier de coalitie vormende partijen VVD, D66 en het lokale Burgerbelangen (BBA) is totaal niets te merken. Lijsttrekker Peter Bot (nu wethouder) van BBA liet al tijdens de plaatselijke verkiezingen weten zich eigenlijk uitstekend te kunnen vinden in de programma’s van VVD en D66. Ofwel: Een openlijke sollicitatie naar de functie van voorganger BBA-wethouder John Levie. Dat lukte probleemloos.

De pijnlijke afgang van Nieuw Vredeveld

Nieuw Vredeveld. Foto: Amstelveenweb.com

Nieuw Vredeveld. Foto: Amstelveenweb.com

Helaas had ik gelijk. Voor de bewoners van Nieuw Vredeveld, ooit eigendom van de Hervormde Diaconie, had ik beter ongelijk kunnen hebben. Ik herinner mij nog hoe een vorige directeur zich intensief met de bewoners bemoeide en trots was op zijn huis en vooral de keuken daarin. Karel nodigde mij uit er te komen eten. De soep was er voortreffelijk, zei hij.

De man had gelijk. Het was niet gemakkelijk er een kamer te bemachtigen, want Nieuw Vredeveld stond bekend als het allerbeste zorgcentrum van Amstelveen. Toen het onderdeel van Brentano werd, zag ik de bui al hangen, publiceerde dat, terwijl bijna iedereen de schouders over mijn twijfel ophaalde. Maar het kon volgens mij alleen maar slechter gaan door die schaalvergroting. Dat gebeurde zoals ik verwachtte en nu is het diepe dal bereikt waar wethouder Herbert Raat van Zorg (VVD) in moest springen, omdat het klachten bij hem regende van familieleden die hun geliefden in tragische troep aantroffen. Formeel is de gemeente niet verantwoordelijk voor het tehuis, maar kwetsbare burgers vormen natuurlijk een ander verhaal. Dat Nieuw Vredeveld naar Brentano ging, was het begin van de ramp.

Politici weten niet beter…

Jesse Klaver (l) en Joost Taverne. Foto: GroenLinks.

Jesse Klaver (l) en Joost Taverne. Foto: GroenLinks.

Hoewel er talrijke landelijke partijen in de gemeenteraad zitten, merk je daar eigenlijk niks van de verkiezingsstrijdstrijd voor de Tweede Kamer. Nou ja, over twee jaar zijn er weer raadsverkiezingen, maar daar stel ik me ook weinig van voor. Alle fracties komen weer met ongeveer dezelfde kreten, al zijn er een paar uitschieters, zoals de SP, die dwars ligt ten aanzien van het door de VVD gedomineerde beleid in Amstelveen.

Een probleem voor die landelijke partijen in de gemeenteraad is natuurlijk dat Den Haag in feite Amstelveen dirigeert. Als Pechtold het daarginds goed blijft doen, scoort ook D66 aan de Poel wel. Dat heeft totaal niets met lokale prestaties te maken, maar met slaafs volgen door kiezers van de nationale trends. In dat opzicht zou je kunnen zeggen dat alleen de lokale partij Burgerbelangen (BBA) het van kiezers moet hebben die zich enigszins door de plaatselijke politiek laten leiden. Wat in feite ook weer onzin is, want al tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad liet BBA-lijsttrekker Peter Bot zich ontvallen dat het programma van zijn club eigenlijk uitstekend paste bij dat van de VVD en D66. Waarmee in feite de coalitie al was beklonken, hoewel men zich kan afvragen waarom die lokale partij dan nog nodig is.

Wegwezen

Johan Th. Bos

Johan Th. Bos

Nee ik heb niet geschreven over zeg maar het Amsterdamse deel van het ziekenhuis in Amstelveen. Stom misschien, want het was natuurlijk wel in de meeste media gepresenteerd nieuws. In de hoofdstad is te weinig ziekenhuisruimte om te bevallen en daarom komt men hier naar de Laan van de Helende Meesters om dat te doen.

Maar ja, daarmee blijkt onverdraaglijk leed samen te hangen. Het nieuwe leven komt dan op aarde in Amstelveen in plaats van in Amsterdam. Dat staat op het geboortebewijs en in het paspoort. Tragisch natuurlijk. Ik heb zelf twee kinderen van wie er één in Amsterdam en één in Amstelveen werd geboren. Zelf heb ik het niet gemerkt, maar nu ik het laatste nieuws heb gelezen, denk ik inderdaad dat die laatste een enorm leed met zich mee draagt. Ze sprak er nooit over, maar ik denk dat er inderdaad sprake is van verdringing. In Amstelveen worden geboren, lijkt mij zo ongeveer het ergste wat een mens kan overkomen. Kan tot de gruwelijkste psychische klachten leiden.

Vandaar dat men een hoekje Amstelveen als Amsterdam bestempelt. Een soort Amsterdamse ambassade in wat zich nog steeds ‘stad in het groen’ blijft noemen.

Fout

SP logo‘O, o, o, dat loopt fout.” Dacht ik nog. De SP wil dat de gemeente naar omwonenden van Groenhof luistert, die naar hun zeggen overlast gaan ondervinden van uitbreiding van dat winkelcentrum met Lidl. Maar dat zij uitgerekend de SP bereid vinden naar hen te luisteren, is foute boel voor hen. Misschien komt er wel een motie van de SP, die per definitie door de coalitie (meerderheid in de gemeenteraad) wordt verworpen. Het gaat er in de politiek niet om wát je zegt, maar wie dat doet.

Diezelfde SP werd door de gehele raad weggehoond toen zij jaren geleden een subsidie voor de Voedselbank vroeg in een motie. Was absoluut niet nodig in keurig Amstelveen. Een half jaar later vroeg de VVD exact hetzelfde, ook per motie,  en zij kreeg alle handen op elkaar. Iets dergelijks gebeurde ook met keiharde cijfers van de SP, toen het daaraan ten grondslag liggende onderzoek uitwees dat de verplaatsing van een bushalte louter een geste aan KPMG leek. Heel dat onderzoek was ‘politiek’ zei de raad, waarin men kennelijk apolitiek moet handelen, zodat het de vraag is waarom zoveel verschillende fracties nodig zijn. Politiek is in de raad blijkbaar taboe…

Sexy transparantie

Johan Th. Bos

Johan Th. Bos

Transparantie is als seks, denk ik soms. Je kunt er dagenlang over praten, complete congressen erover houden, maar het gaat gewoon om het doen. Iets dergelijks las ik over liefde. De gemeente houdt het bij het eerste. Bij eindeloos praten over transparantie, maar het blijft theorie. Die heeft niets met de praktijk uitstaande. Het is een geliefkoosd praatonderwerp voor lokale politici, maar blijft wat openbaarheid betreft zonder enig gevolg. Het is een politiek correct modewoord.

Verwijzen naar sterk toegenomen technologie is daarbij camouflage. Er kwamen wel websites en sociale media, maar die dienen wat de gemeente betreft alleen voor haar reclame, behoudens mogelijk enkele wettelijke verplichtingen – zoals afgeven van paspoorten – die het vooral voor de ambtenarij gemakkelijker maken. Misschien in dat geval ook voor burgers, maar daar gaat het zelden om.